Doorheen de rijke geschiedenis van deze prachtige studentenvereniging zijn er ook enkele personen geweest die met hun uitzonderlijke inzet en liefde voor onze vereniging Aymie op de kaart hebben gezet en gehouden. Hun motivatie en inzet waren van groot belang voor het verdere bestaan van Aymie. Doorheen de afgelopen jaren zijn er vele prachtige en leuke momenten geweest, maar kende we als vereniging soms ook minder mooie tijden (denk maar aan Corona). Dankzij deze geweldige mensen mag Antwerpen en Thomas More blijven genieten van Aymie!
Wim Mersie (Praeses 1980-1981)
Jürgen Bollansée (Praeses 2006-2008)
Ik ben Jürgen Bollansée. Van 2006 tot 2008 was ik Praeses van Aymie, daarna ben ik benoemd tot Ere-praeses.
Ik ben geboren en getogen in het Stad, Antwerpen. Ik heb toegepaste psychologie gestudeerd gevolgd door psychologie.
Momenteel ben ik zaakvoerder van kinderdagverblijf Sprookjesland en voorzitter van de raad van bestuur van de Neerlandschool. Daarnaast zetel ik in het lokaal overleg kinderopvang van stad Antwerpen.
Ik had nooit kunnen dromen van waar ik nu sta zonder mijn ervaringen binnen Aymie. Studeren met de steun van een club zoals Aymie heeft mij gemaakt tot wie ik vandaag ben. Daarvoor blijf ik Aymie steunen om iedereen die het wil, dezelfde kansen te geven om er samen voor te gaan!
Irscha Henrard (Vice-praeses 2017-2020)
Kayleigh Meyvis (Praeses 2020-2023)
Heyhey, Ik ben Kayleigh en mijn avontuur binnen Aymie is één van de allermooiste hoofdstukken uit mijn leven. Als 17-jarig dutske kwam ik in 2015 in het studentenleven terecht. Ik sloot me al snel bij Aymie aan en kwam in een hele grote vriendengroep terecht.
Na eerst 2 jaar goed gefeest te hebben, wou ik graag mijn steentje bijdragen aan die plezante bende. Ik ben gestart als schachtentemster om door te groeien naar vice-praeses en uiteindelijk 3,5 jaar als praeses te mogen besturen over een prachtige vereniging.
Nadat ik ´eindelijk´ op pensioen ging van het studentenleven en aan de slag ging als werkende mens, ben ik vereerd om de titel van erepraeses te mogen dragen. Alhoewel ik het enorm waardeer dat ik deze erkenning voor mijn werk heb gekregen, ben ik vooral dankbaar voor alle kansen die ik heb gekregen om te groeien als persoon en als leidinggevende en de dierbare vriendschappen die ik aan deze periode heb overgehouden. Ik heb met fantastische mensen mogen samenwerken, ik heb zowel mijn praesidiumleden als Aymie zien groeien en tijdens de coronacrisis mogen zien wat een liefdevolle community we waren en dat vooral mede dankzij mijn team.
Er zijn dan ook zoveel mooie zaken gerealiseerd doorheen de jaren, het grote doopdebat lijkt me daar minstens één van de zovele voorbeelden van. Ik zal voor altijd dankbaar zijn om ere-praeses te mogen zijn maar ik ben nog meer dankbaar voor de herinneringen die ik kan koesteren. Mijn hartje blijft ❤️🤍 en uiteraard keer ik nog terug als eeuwig student om me op cantussen uit te leven.
Xoxo Kay